Gerhardus Bernardus Josephes (Gerard) Westermann werd in 1880 in Leeuwarden geboren. Hij woonde en werkte voornamelijk in Amsterdam, maar maakte ook reizen in Brabant, Limburg en Friesland. Westermann was een leerling van professor J.H. Jurres en op de Rijksakademie te Amsterdam van A. Allebe. Hij schilderde, tekende (pen en pastel) figuren, portretten en landschappen met vooral paarden. 

Hoewel zijn klassieke opleiding anders zou doen vermoeden schilderde Westermann zeer onconventioneel en gepassioneerd, met een gezonde minachting voor de traditie en het schildersmetier. Het zou hem plezieren dat 70 jaar later zijn werk “jong en wild” zou  worden genoemd. Daarin tegen maakte hij ook prachtige traditionele schoolplaten met historische taferelen.

 

Westermann behaalde diverse onderscheidingen voor zijn werk, w.o. een medaille op de jubileum tentoonstelling van het Stedelijk Museum te Amsterdam (1923), Sport in de kunst (1923), een prijs uit het Willink van Collenfonds (1926), de medaille van koningin Wilhelmina (1934).

 

Hij was lid van Arti et Amicitiae en Snt. Lucas in Amsterdam en van 1918 tot 1945 was hij docent aan de Akademie voor Beeldende Kunst te Amsterdam. In deze periode gaf hij o.a. les aan; F.H. Abbing, J. Batterman, M.A. Bloemen, J.P. van den Broek, A.G. Deetman, H.R.M. Habes,  D. ten Hoedt, C. Hund, W.J. Leffek, J.M. Luttge, A.M. de Meij, M.J.C. Ottenhof en S. Stolp.

 

Werk van Gerard Westermann is o.a. opgenomen in de collecties van het belastingmuseum in Leeuwarden en in de Rijkscollectie.