Andre Idserda werd in 1879 in het Groningse Vlagtwedde geboren. Het gezin verhuisde 12 jaar later naar Amsterdam, omdat zijn vader die douane beambte was, werd overgeplaatst.  Al vroeg ontstond de drang om vrij te zijn en te gaan schilderen. Vanwege het gratis onderwijs aan de Antwerpse Academie, reisde Idserda naar het zuiden af en werd er tot zijn vreugde aangenomen. Om in zijn onderhoud te voorzien verhuurde hij zich bij een huisschilder. ’s Avonds tekende hij in kroegen karikaturen van de bezoekers, die hij grif verkocht.

Later, terug in Nederland trok hij bij zijn moeder in, die inmiddels weduwe was en in Laren woonde. Hij leefde hier eenzaam en geïsoleerd. Voor een aantal tijdgenoten had hij grote bewondering en die was wederzijds. Met hen had hij lange gesprekken over de schilderkunst: Hulshoff Pol, Rijlaarsdam, David Schulman, Willem van Nieuwenhoven, de gebroeders Dooyewaard en Frans Langeveld. Net voor het uitbreken van de eerste wereldoorlog was hij met zijn vrouw Coba van der Lee naar het Belgische Mol getrokken. Tijdens de oorlog verhuisde het gezin Idserda met zoon Theo naar  zijn moeder, die inmiddels in Loosdrecht woonde. De huisbaas die allerminst blij was met zo’n schildersgezin, deed hen besluiten verder te trekken naar Meppel.

In Meppel woonden zij enige jaren op een oude schuit “La Lutte” , (de worsteling), gelegen aan de Kleine Kaap. Het was hier dat Idserda toen kennis maakte met de aankomende schilders Anthony Keizer en Roel Wildeboer. De vriendschap met beide schilders werd blijvend, Keizer werd Idserda’s leerling en Wildeboer en Idserda bleven elkaar ook later in Hilversum regelmatig ontmoeten.

Na de oorlog trok Idserda met zijn gezin weer naar België, deze keer naar Brugge, waar hij de eer kreeg de dochter van de Engelse minister-president, Mac Donald, te mogen portreteren. Dergelijke opdrachten brachten geld in het laatje en maakte dat meerdere vooraanstaande personen zich door hem lieten schilderen. Het leven in Brugge kende echter te veel up’s en down’s, waartegen zijn vrouw uiteindelijk niet meer opgewassen bleek en vertrok. Hij bleef alleen en somber en opstandig achter. Tenslotte trok hij bij zijn jongste zoon Jaques, die in Hilversum woonde in. In deze periode maakt hij zijn meest gevoelige werk Afwisselend woonde hij in Hilversum en Diever. Hij logeerde dan in een hotel “Brinkzicht” tegenover de kerk waar hij vele tekeningen maakte met zwart en rood krijt. Ook maakte hij hier buitengewoon mooie fors opgezette zelfportretten.

De olieverf schilderijen van Idserda zijn over het algemeen vrij zwaar en donker van opzet: brede streken verf tegen elkaar gezet. Alleen het grote geheel wordt aangeduid. Het detail valt weg, waardoor het hechte schilderijen worden,  die op een losse, vlotte manier tot stand lijken gebracht. Daarnaast heeft hij ook werk gemaakt, waardoor door de korte driftige verftoetsen die hier en daar zachte, licht kleuren zo in elkaar vloeien, dat impressionistische schilderijen ontstonden. Hiervan blijven alle details op het netvlies achter, zonder dat zij op het doek objectief terug te vinden zijn… Een gegeven dat uitnodigt tot lang kijken.