Gerbrand Frederik van Schagen (1880-1968)
![]() |
|
|
|
|

|
|
|
|
|
Gerbrand Frederik van Schagen, werd
op 7 maart 1880 in Den Haag geboren. Aanvankelijk begon hij in het vak
van zijn vader als huis- en decoratieschilder. Hij volgde zijn opleiding
aan de ambachtschool voor Decoratie, Hout- en Marmerschilderen. Verder
kreeg hij tekenlessen van de ook in Laren gewerkt hebbende W.L.
Bruckman. Hij vervolgde zijn avondschoolopleiding tot kunstschilder aan
de Haagse Akademie voor Beelden Kunsten.
In zijn vrije tijd trok hij er
vroeg in de ochtend op uit om in de natuur te schilderen. In 1911, na
het overlijden van zijn vader, trok hij zich uit de zaak terug en legde
hij zich volledig toe op het kunstschilderen. Tot vlak voor het
uitbreken van de eerste wereldoorlog werkte hij vrijwel uitsluitend voor
de kunsthandelaar Biesing. In de periode daarna schilderde hij alleen
voor zich zelf en vond hij tal van kopers voor zijn werk.
Hij schilderde, aquarelleerde en
tekende voortreffelijk landschappen, aanvankelijk in de trant van de
Haagse School, maar naderhand in een eigen impreesionistische stijl.
In 1916 hield Van Schagen zijn
eerste expositie in Den Haag. In 1918 vestigde hij zich in Laren en
werkte hij in het Gooi, Zuid Limburg, Zierikzee, Veere, Enkhuizen,
Hoorn, Leeuwarden en Giethoorn. Buiten Nederland werkte hij o.a. in
Brugge, Parijs en in Zuid-Frankrijk.
In 1930 hield hij een grote
tentoonstelling bij Kleykamp in Den Haag, waar H.M. de Koningin-Moeder
een schilderij van hem aankocht. Verder exposeerde Van Schagen
zelfstandig in Laren, Amsterdam, Rotterdam, Leeuwarden, Groningen,
Tilburg, Eindhoven, Breda, Almelo en Hengelo.
Hij was lid van de vereniging Arti
et Amcitae, St. Lucas, de Vereniging voor Beeldende Kunstenaars en van
de Gooise schildersvereniging.
Van Schagen overleed in laren op 4
oktober 1968.
Werk van Van Schagen is o.a. in
bezit van het Singer museum in Laren en in de Rijkscollectie.
|